Projecten van ECLPF

Ho Chi Minh grondlegger van de huidige Socialistische Republiek Vietnam

Het uitgestrekte platte land van Vietnam

Vietnam (Vietnamees = Land van het Zuiden) (officieel: Viêt Nam Công Hòa Xa Hôi Chu' Nghiã = Socialistische Republiek Vietnam) is een republiek in Zuidoost-Azië. De totale oppervlakte van het land is ruim 330.000 km¬2 en Vietnam is daarmee bijna acht keer zo groot als Nederland.

Vietnam telt ca. 83 miljoen inwoners, waarmee het tot de top vijftien van dichtst bevolkte landen ter wereld behoort. De verwachting is dat het bevolkingsaantal in 2010 zal zijn opgelopen tot ca. 100 miljoen.

De gemiddelde bevolkingsdichtheid bedraagt ongeveer 250 inwoners per km2. De kustvlakten, de Mekong-delta en de Rode Rivierdelta (meer dan 1000 inwoners per km2) hebben de grootste bevolkingsdichtheid. De heuvel- en berggebieden zijn dun bevolkt, waardoor bijna tweederde deel van het totale landoppervlak wordt bewoond door slechts 10 procent van de bevolking.

Ook behoort Vietnam tot een van de landen met een van de hoogste aantallen aan schisis- kinderen. Daarnaast komen er evenals in Nepal veel oogheelkundige problemen voor zoals staar, glaucoom, leucoma cornea en oorlogsinvaliden die een of meer ledematen missen.

Maar liefst 1 op de 350 kinderen worden er geboren met een gespleten lip / open gehemelte. Een van de oorzaken is waarschijnlijk het gebruik in de oorlog van Agent Orange en andere ontbladeringsmiddelen die door de Amerikanen met miljoenen liters boven Vietnam zijn verspreid om de gangenstelsels van de Vietcong te kunnen lokaliseren en te kunnen bombarderen.

Ook liggen er nog honderdduizenden landmijnen in het noorden van Vietnam, waar ook nu nog argeloze kindertjes die spelen in het veld de dupe van worden. Vijf tot tien kinderen stappen wekelijks op deze landmijnen, met het gevolg dat ze overlijden of een of meer ledematen moeten missen. Het vormt een gigantisch probleem voor het ministerie van volksgezondheid. Omdat Naast dat het Vietnamese volk harde werkers zijn met een geweldige veerkracht zullen ze met steun van andere landen de komende 10 jaar groeien en self-supporting worden. Het is een samenleving die open staat voor vernieuwing en expansiedrift in al zijn gelederen.

De prachtige kust van Noord Vietman.
Ha Long Bai met zijn prachtige rotsformaties in zee.

Schisiskindertjes ...

... met hun ouders ...

... wachten vol ondgeduld.

Het oorspronkelijke ziekenhuis Sint-Marie.

Het Cuba-ziekenhuis te Hanoi zoals het heden ten dagen is.

Het Cuba-hospital was van oorsprong een prachtig ziekenhuis onder architectuur van de Franse koloniale bezetters rond 1900. Het ziekenhuis hete van oorsprong Sint-Marie. De Cubanen hebben in de jaren ’60-70 het ziekenhuis geadopteerd en er geld en kennis ingestoken, maar de liefde was helaas van korte duur.

De afgelopen jaren is het ziekenhuis ernstig in verval geraakt en staat het ziekenhuis in Hanoi bekend als staatsziekenhuis, waar dag en nacht patiënten worden geopereerd en spoedbehandelingen ondergaan.

Voor alle burgers van Hanoi is de behandeling kosteloos. Het is tevens een opleidingsziekenhuis van de Medische faculteit van Hanoi, speciaal voor Kaakchirurgie en Plastische chirurgie.

Wachtende ouders voor hun eerste consultatie met de anesthesist dr. Tong. Onze voortreffelijke anesthesist dr. Tong, een duizendpoot in dit ziekenhuis.

De ouders verblijven enkele dagen met het schisis-patiëntje in het ziekenhuis. Ouders zorgen zelf voor beddengoed en eten.

Ook in Vietnam hebben de ouders van de kinderen er alles voor over om hun kinderen geopereerd te krijgen. Ze komen van heinde en verre op fietsen en scooters, liftend, met het openbaar vervoer en zelfs te voet. Vanuit het noorden zijn ze honderden kilometers onderweg, voor de allerarmsten vaak de eerste keer dat ze arriveren in de grote stad. Er worden vele dialecten gesproken, dus het is een behoorlijke klus voor anesthesist dr.Tong om alles uit te leggen.

De ouders verblijven enkele dagen met het schisis-patiëntje in het ziekenhuis of gewoon op straat waar ze de nacht doorbrengen met de familie en kind. Voor eten wordt er niet gezorgd, dus brengt iedereen alles zelf mee, ook een matje of deken om op te slapen naast het patientje. Sanitaire voorzieningen zijn er niet of nauwelijks. Na de operatie vertrekken ouders en hun kind na 2 tot 3 dagen uit het ziekenhuis.

Sommigen zien we na 5 dagen terug en worden de hechtingen verwijderd, door de plaatselijke assistenten.

dr. Hai en dr. Defrancq dr. Defrancq aan het opereren en lesgeven.

dr. van der Ven, dr Defrancq en dr. Tong op de O.K. dr. Defrancq, Eddy van der Velden en een student-assistent.

10 dagen lang werd er geopereerd door dr. Hai de Kaakchirurg en chef de clinique van het Cuba Hospital samen met dr. Defrancq en dr. van der Ven.

Je kon zien dat dr. Hai en zijn staf bedreven waren in het opereren van deze schisis-patiëntjes. Soms maakten wij gebruik van 3 operatietafels tegelijk. Er was veel belangstelling van studenten en docenten van de Medische faculteit van Hanoi, die hier regelmatig met velen stonden te kijken. Wat er opviel was dat tweederde van alle oudere patiënten een open gehemelte had, en dat de lipjes door andere buitenlandse teams al in een vroeg stadium geopereerd waren.